بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هشتاد و دوم :
سالی که نکوست از بهارش پیداست؛ این آغازین بهارِ جانان به همراهِ هامین از همین نقطه‌ی شروع خبرهای خوش می‌آورد؟ شاید از برقی که چراغِ شکسته‌اش باز در دیدگانِ این زن نور گرفت پیدا، از رنگی که بر بومِ رخسارش پاشیده شده بود... از لبخندی که گور شکافت و کفنِ گذشته کنار زده بر لبانش زنده شد؛ انگار جانان از یک زندگیِ نباتی برگشته بود! آنچنان که آبِ دهانی از گلو گذراند، ریه‌هایش را به نفسی تازه
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
قشنگِ من🤍
۶ ماه پیشفرشته
0اینجاست که میگن کنار عشقت، دلت گرم میشه و چاییت سرد! البته توی این موقعیت، قهوه سرد شد، ولی منظور همونه😄😉😍❤️
۶ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
واقعا همینه😂✨🤍
۶ ماه پیشNil
0ممنون واسه پارت هدیه❤️
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
قربانت قشنگ🤍
۷ ماه پیشNil
0تقریبا مطمئن بودم که از بالا بپره تو بغل هامین یه بوسه قسمت شون میشه😔😂😂 اشکال نداره برای هامین خالی از لطف هم نشد😅
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
به قولِ یه دوستِ عزیزی من کارم گند زدن به موقعیت‌های بوسه‌ست😂
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فرشته
0من دلم رفته دیگه واسه ی این رمان دلبر، ولی هنوز کمه! به قول شاعر: دلبران دل می برند اما تو جانم برده ای❤️ این رمان دل و جان رو با هم می بره که😍❤️